Op 11 mei vindt Komm Schon Alter plaats in Amsterdam, een heus festival voor mensen met een ‘ouderdomssyndroom’. Jongeren die van vaagheid niet op hun benen kunnen staan zijn niet welkom. En er zijn meer van zulke initiatieven. Hoe ziet zo’n feestje voor oudere jongeren eigenlijk uit?

Het eerste waar je allicht aan denkt zijn de nostalgiefeestjes waar je in Bowie-achtige outfits op ’80s-klassiekers kan dansen. Of in Aussies stampen op een ’90s-rave. Zulke feesten zijn er in overvloed. Maar aan de moderne oudere jongere die (nog) niet toe is aan golden oldies of ouwe-lullenkroegen wordt ook gedacht in het uitgaanscircuit. De drang om te dansen is ook onder eind twintigers en dertigers diep geworteld.
Susanne van Maanen, 29 jaar, is initiatiefneemster van het Amsterdamse Komm Schon Alter voor bezoekers vanaf 24 jaar oud. Het krioelt van de scholieren op de dansvloer, vindt ze. Ze voelt een kloof tussen zichzelf en jonger uitgaanspubliek dat volgens haar teveel drinkt of overmatig drugs gebruikt. Dat wil zij op haar eigen feest niet, net als mensen die tegen de muur leunen en niet met elkaar communiceren. ‘Types die heel erg met mode bezig zijn en niet uitbundig durven te dansen, mijn beeld van de hippe Amsterdammer.’ Hip publiek bezoekt haar feest overigens wel. ‘Mensen met een goede baan, die er goed uitzien en vrolijk zijn. Ook die veel drinken, maar ik heb niet eerder mensen lam gezien. Bij ons gaan de handen in ieder geval wél in de lucht.’ En de muziek? ‘Ik houd erg van techno, maar dat is niet wat mijn bezoekers leuk vinden. Momenteel is melodische- en deep-house populair, dat is wat ik ze voorschotel.’

Dat geldt ook voor het Rotterdamse Broodroosterfeest, voor bezoekers vanaf dertig jaar. Tenminste, zo ongeveer, legt organisator Rene Cieremans uit: ‘We houden geen paspoortcontrole aan de deur. Maar zie je eruit als 22, dan kom je er niet in.’ Doelstelling van het Broodroosterfeest is om een familiegevoel te creëren. ‘De bezoekers komen uit ons eigen netwerk. Wij willen alleen vrienden van vrienden op de dansvloer hebben. Kaarten worden onderling en door ambassadeurs van ons feest verspreidt.’

Beide organisatoren bevestigen dat ouder uitgaanspubliek het prettig vindt om samen met leeftijdsgenoten te genieten van een feestje. Van Maanen: ‘Als liefhebber hoop ik dat mensen voor muziek komen, maar de grap is dat het concept toch écht de doorslag geeft. Er wordt veel onderling contact gemaakt.’ Cieremans: ‘Bij ons in de stad wordt weinig tot niets voor deze doelgroep georganiseerd.’

In Utrecht vinden sinds eind 2012 De Kat van Haus-feesten plaats. Organisator Martin van Ierland bevestigt de verhalen van Van Maanen en Cieremans. De muzikale nadruk ligt ook hier op melodische- en deep-house. Van Ierland: ‘Als ik op een feest als Soenda loop, plak ik toch de hele avond bij m’n vrienden. Ik heb geen contact met jonge mensen. Aan de andere kant hebben jongeren overigens geen interesse in onze feesten, heb ik gemerkt.’

Alle drie de feesten hebben een betrekkelijk jonge geschiedenis. Geen van de organisatoren durft van een trend te spreken, schijnbaar is er behoefte aan. Misschien is het jonge uitgaansvolk blij toe om van die ouwelui verlost te worden?

X